Psycholog Ilona Przybyła

Bezpieczna przestrzeń do rozmowy – online i stacjonarnie w Katowicach

Kryzys emocjonalny – co robić?
Jak rozpoznać kryzys i odzyskać równowagę

Kryzys emocjonalny nie oznacza słabości. To naturalna reakcja na sytuację, w której dotychczasowe sposoby radzenia sobie przestają działać. Dowiedz się, jak go rozpoznać – i jakie konkretne kroki podjąć, by przejść przez niego z szacunkiem dla siebie.

W mojej praktyce klinicznej (zarówno w gabinecie w Katowicach, jak i podczas konsultacji online z Krakowa, Wrocławia czy Warszawy) często słyszę: *„Czuję się jak w próżni”*, *„Nie wiem, kim jestem”*, *„Wszystko się zawaliło”*. To typowe objawy kryzysu – i **nie są oznaką porażki**, ale sygnałem, że Twój wewnętrzny system domaga się zmiany.

Czym jest kryzys emocjonalny? (I czym nie jest)

Kryzys to **przejściowy stan niestabilności**, wywołany wydarzeniem traumatycznym lub długotrwałym stresem. Może być spowodowany przez:

  • Stratę bliskiej osoby (żałoba)
  • Rozstanie lub rozwód
  • Chorobę (własną lub bliskiej osoby)
  • Wypalenie zawodowe
  • Kryzys tożsamości (np. w średnim wieku)
  • Nagłą zmianę sytuacji życiowej (bezrobocie, przeprowadzka)

„Kryzys to nie koniec – to moment, w którym stare już nie służy, a nowe jeszcze się nie ukształtowało. To luka, w której rodzi się możliwość przemiany.”

— Ilona Przybyła, psycholog kliniczny

Jak rozpoznać kryzys emocjonalny? 6 typowych objawów

Nie każdy kryzys wygląda tak samo – ale wiele osób doświadcza podobnych sygnałów:

🔹 Czy to może być kryzys?

  • Utrata sensu – „Po co to wszystko?”
  • Trudności z podejmowaniem decyzji – nawet prostych (np. co zjeść)
  • Intensywne wahania nastroju – od apatii po nagłe wybuchy płaczu
  • Izolacja społeczna – unikanie rozmów, „nie mam siły na innych”
  • Zaburzenia snu i apetytu – senność lub bezsenność, brak apetytu lub „jedzenie na pocieszenie”
  • Poczucie obcości wobec siebie – „Nie czuję się sobą”

Te objawy trwają zwykle od kilku dni do kilku tygodni. Jeśli utrzymują się dłużej niż 4–6 tygodni – warto rozważyć konsultację z psychologiem.

Co robić w kryzysie emocjonalnym? 5 kroków do odzyskania równowagi

✅ Krok 1: Przyjmij, że to nie Twoja wina

Kryzys nie jest wynikiem „słabości charakteru”. To reakcja na sytuację, która przekroczyła Twoją obecną zdolność radzenia sobie. Powiedz sobie: „To trudny czas – i mam prawo czuć się tak, jak się czuję”.

✅ Krok 2: Zadbaj o podstawy (nawet jeśli nie masz ochoty)

W kryzysie organizm potrzebuje stabilności fizycznej. Skup się na tzw. **podstawach higieny psychicznej**:

  • 💧 Woda – nawet małe łyki co godzinę
  • 🛏️ Sen – nie musi być idealny, ale stwórz rytuał (np. 10 min czytania przed snem)
  • 🍎 Minimalna aktywność – 5-minutowa przechadzka, rozciąganie w łóżku
  • 🤝 Jeden kontakt dziennie – nawet SMS do przyjaciela: „Dziś ciężko”

✅ Krok 3: Nie podejmuj decyzji „na gorąco”

W kryzysie percepcja jest zniekształcona – wydaje się, że wszystko jest trwałe i beznadziejne. Unikaj decyzji życiowych (np. rezygnacja z pracy, zakończenie związku) przez co najmniej 2–3 tygodnie. Zamiast tego: „Zapisz myśli, ale nie działaj na ich podstawie – jeszcze nie teraz”.

✅ Krok 4: Stwórz „przestrzeń na czucie”

Lęk przed emocjami (np. smutkiem, gniewem) często pogłębia kryzys. Spróbuj:

  • 📝 Dziennik emocji – 3 minuty dziennie: „Dziś czuję…, bo…”
  • 🎨 Ekspresja nie werbalna – malowanie, modelina, taniec – bez oceny efektu
  • 🕯️ Rytuał pożegnania – np. zapalenie świecy dla straty, napisanie listu i spalenie go

✅ Krok 5: Zgłoś potrzebę pomocy – to siła, nie słabość

W kryzysie potrzebujemy świadka – kogoś, kto nie rozwiąże problemu, ale **będzie obecny w Twoim doświadczeniu**. Pomoc może przybrać różne formy:

  • 📞 Rozmowa z zaufaną osobą – bez rad, z empatią
  • 📚 Lektura wsparcia – np. „Żałoba to forma miłości” (Francis Weller)
  • 👩‍⚕️ Konsultacja z psychologiem – zwłaszcza gdy kryzys trwa dłużej niż miesiąc lub ogranicza codzienne funkcjonowanie

Kiedy warto skonsultować się z psychologiem?

Profesjonalna pomoc jest szczególnie wskazana, gdy:

  • Objawy utrzymują się dłużej niż 4–6 tygodni
  • Pojawiają się myśli samobójcze lub silne poczucie beznadziejności
  • Unikasz codziennych obowiązków (praca, opieka nad dziećmi)
  • Czujesz się „oderwany od rzeczywistości” (derealizacja/depersonalizacja)
  • Próbujesz łagodzić ból alkoholem, lekami lub innymi substancjami

Terapia w kryzysie nie polega na „naprawianiu” – ale na towarzyszeniu w trudnym przejściu, pomaganiu w odnalezieniu sensu i budowaniu nowej równowagi.

Nie musisz przechodzić kryzysu sam/sama

Jako psycholog kliniczny oferuję konsultacje online dla osób z Katowic, Krakowa, Wrocławia, Warszawy i całej Polski – oraz wizyty stacjonarne w Katowicach.

Umów konsultację

Wstępna rozmowa to przestrzeń, by powiedzieć: „Nie dam rady” – i usłyszeć: „Jestem tu, by Ci towarzyszyć”.